Wie mij kent, weet dat de (bib)bus voor mij een speciale betekenis heeft.
Toen het gemeentebestuur 5 jaar geleden de beslissing nam om de uitleenposten van de bib in onze deelgemeentes te sluiten, was dat buiten een paar verontwaardigde Heistenaren gerekend waaronder ook ik.

Initieel klopte ik aan bij onze Schriekse verenigingen om het nodige protest tegen de sluiting van onze Schriekse bib te starten, maar even later bleken ook ander deelgemeentes te mobiliseren en besloten we onze krachten te bundelen. Samen met Linda, Mil en vele anderen konden we meer mensen bereiken en overtuigen om onze petitie te tekenen. Resultaat: meer dan 5000 handtekeningen!

Ik vermoed dat op dat moment ergens het besef is gegroeid dat de Heistenaar niet zomaar zijn uitleenposten zou laten sluiten en dat er wel degelijk grondig moest nagedacht worden over een alternatief.

Toen de burgemeester de eerste keer sprak over een bibbus, veronderstelde ik dat hij een bus bedoelde die de mensen uit de deelgemeentes tot aan de hoofdbib kon brengen. Toen het me even later duidelijk werd dat het een rijdende bibliotheek zou worden, was ik blij verrast. Vooral blij dat men in onze deelgemeentes toch nog aan leesvoer zou raken.

De Bus staat nu wekelijks in onze deelgemeentes en elk keer denk ik: “Waren wij er niet geweest, wat dan? Geen boeken voor onze ouderen? Geen boeken voor onze kinderen?” Ergens ben ik de Bus een beetje als een kindje gaan beschouwen.

Ondertussen vijf jaar later vermeldt elke besturende partij in Heist-op-den-Berg de (bib)Bus op haar lijstje met realisaties van de vorige 6 jaar.
En dus doe ik dat gewoon ook omdat zonder ons burgerprotest er nooit een (bib)Bus zou gekomen zijn.

Ik vind dat mijn goed recht, niet?

7 jaar geleden schreef ik een blogpost naar aanleiding van de Week van de bib. Omdat lezen niet altijd even evident is…

 

 

 

Leave a Reply